Katten

Mijn kat plast in huis. Wat kan ik daaraan doen?

Het is één van de meest voorkomende en meest vervelende problemen met katten: onzindelijkheid. Katten die niet lekker in hun vel zitten uiten zich vaak op deze manier en als het gedrag er eenmaal goed inzit, is het vaak moeilijk weer af te leren. Mocht uw kat dus naast de kattenbak gaan plassen, wacht dan niet te lang met het inroepen van onze hulp. 
In de eerste plaats gaan wij op zoek naar de oorzaak van de onzindelijkheid: is deze lichamelijk of is er sprake van een gedragsprobleem? Het is daarom verstandig wat urine te verzamelen en door ons tegelijk met uw kat te laten onderzoeken. Als er geen afwijkingen gevonden worden, is er waarschijnlijk sprake van een gedragsprobleem.

Hoe vangt u urine bij uw kat?

Om te beginnen maakt u de kattenbak goed schoon, waarna u deze goed naspoelt en afdroogt. Vervolgens vult u de bak met een in stukjes geknipte plastic zak of met niet absorberende plastic kattenbakvulling (katkor, deze is bij ons verkrijgbaar). Als de kat op de bak heeft geplast verzamelt u de urine (evt kunt u hiervoor bij ons een spuitje op komen halen) en brengt deze zo snel mogelijk naar ons toe. Als het nodig is de urine even te bewaren doe dit dan in de koelkast en bewaar deze niet langer dan 6 uur. 

Wat kunt u doen als er sprake is van een gedragsprobleem?

• Zorg dat er voldoende kattenbakken in huis staan. De gouden regel is: het aantal katten +1 (dus bij 2 katten, 3 bakken)
• Laat bij één van de bakken de kap eraf.
• Zet de bakken op verschillende, rustige plekken in huis
• Houd minimaal twee meter afstand tussen de kattenbakken en de eet- en drinkbakjes.
• Schep de kattenbakken meerdere keren per dag schoon.
• Zet de bakken niet in de buurt van iets waar uw kat bang voor is of een hekel aan heeft.
• Maak ongelukjes goed schoon. Gebruik hiervoor GEEN bleekwater maar Biotex of groene zeep.
• Soms is onzindelijkheid een gevolg van de kattenbakvulling die u gebruikt. Katten hebben daar vaak een uitgesproken mening over.

Wat kunt u doen als uw kat sproeit?

Het kan ook zijn dat uw kat sproeit. Als een kat sproeit, doet hij dat meestal in staande positie met de staart omhoog en sproeit hij de urine recht achteruit. Sproeien is een vorm van communicatie; katten sproeien om elkaar iets duidelijk te maken. Vaak is het een reactie op stress; de kat voelt zich bedreigd en wil zijn territorium veilig stellen. In dat geval is het belangrijk dat de oorzaak van de stress achterhaald wordt en zo mogelijk verwijderd. Heeft u hierbij deskundige hulp nodig, dan kunnen ervaren gedragstherapeuten van o.a. Tinley u hierbij helpen (Tinley gedrags- en informatielijn 0900-2020653)

Op welke leeftijd kan ik mijn kat laten castreren/steriliseren?

Wij adviseren om katertjes op 6 maanden leeftijd te laten castreren en poesjes op 6-7 maanden. Gaat uw kater eerder sproeien, maak dan zo snel mogelijk een afspraak, want als het sproeigedrag er eenmaal goed inzit, is castratie niet altijd voldoende om hem te laten stoppen.
Poesjes die buiten komen moeten gesteriliseerd worden voor hun eerste krolsheid, anders is de kans groot dat de kater van de buren u voor is en u opeens met een tienermoedertje zit opgescheept. 
Ongecastreerde katers sproeien niet alleen, ze zwerven meer en lopen daardoor meer kans op (auto)ongelukken en vechten ook meer waardoor ze vaker abcessen oplopen en veel meer risico hebben op katten-aids. Daarom adviseren wij eigenlijk standaard om katers te castreren, voor hun eigen gezondheid (ongelukken en vechtwonden), uw humeur (sproeien) en het voorkomen van overbevolking onder de kattenpopulatie van Vathorst. 

Bedenk wel dat bij gecastreerde/gesteriliseerde katten de energiebehoefte omlaag gaat. Dit betekent dat wanneer u ze dezelfde hoeveelheid voer blijft geven, de kans groot is dat hij/zij tonnetje rond wordt. Daarom is het verstandig om na die operatie de kat nog maar 2/3 van het voer te geven dat ze daarvoor kregen. Wordt de kat dan te mager, geeft u iets meer. 

Honden

Waarom zou ik mijn teef laten steriliseren?

Steriliseren heeft voor- en nadelen die we hier even op een rijtje zetten: 

De voordelen: 
- Uw teef wordt niet meer loops en niet meer schijnzwanger.
- Ze loopt geen risico meer op baarmoederontsteking, iets wat bij niet-gesteriliseerde teven regelmatig voorkomt.
- Ze heeft een veel kleinere kans op het ontwikkelen van tumoren in de melkklieren. 

De nadelen:
- Na sterilisatie gaat de verbranding omlaag, zodat ze makkelijker te dik wordt. Dit moet voorkomen worden door haar minder eten te geven, ongeveer 2/3 van de voeding die ze voor de operatie kreeg. 
- Bij honden met een lange of dikke vacht kan deze nog dikker worden en sommige gesteriliseerde teven komen moeilijk door de rui. 
- Op latere leeftijd worden sommige teefjes incontinent. Dit treedt minder op als een teefje loops is geweest en is de reden dat we tegenwoordig adviseren om pas na de eerste loopsheid te steriliseren. Mocht dit toch gebeuren dan is hiervoor wel goede medicatie beschikbaar. 
- Bij 'mannelijke' teefjes, die agressie vertonen naar andere honden kan dit gedrag verergeren omdat er door de sterilisatie minder vrouwelijke hormonen geproduceerd worden.  

Moet ik mijn reu laten castreren?

In Nederland worden reuen niet standaard gecastreerd, in tegenstelling tot in de VS waar het gewoonte is deze operatie al op jonge leeftijd uit te voeren. Castratie vermindert de hoeveelheid testosteron in het bloed. Dit testosteron zorgt ervoor dat uw reu zich 'mannelijk' ontwikkelt, en 'mannelijk' gedrag vertoont. 
Meestal is dit gedrag met de nodige opvoeding wel onder controle te houden, maar sommige reuen raken erg van slag als er een loops teefje in de buurt is en laten dagenlang hun etensbak staan of rijen op alles wat los of vast zit. Anderen vertonen juist veel agressie naar seksegenoten en zijn voortdurend aan het 'patsen' naar andere reuen, waardoor ze nogal eens in vechtpartijen belanden. Daarbij krijgen vrijwel alle reuen last van voorhuidontsteking, waardoor er voortdurend een klein beetje pus uit aan hun voorhuid hangt. Soms is het zo erg dat zelfs schoonmaken met een voorhuidcleaner niet meer helpt. 
In dergelijke gevallen is het zinnig om een castratie te overwegen. Door het verwijderen van de testikels verdwijnt een belangrijke bron van testosteronproductie waardoor deze problemen doorgaans verminderen. Wel kan de hond er wat vrouwelijker uit gaan zien: hij krijgt wat bredere heupen en minder uitgesproken spieren. 
Sommige reuen worden na deze operatie aantrekkelijk voor andere reuen wat weer nieuwe problemen op kan leveren. Zijn agressie mag dan verminderd zijn, dat betekent nog niet dat hij accepteert dat andere reuen op hem gaan rijen, zodat er juist vechtpartijen kunnen ontstaan.
Een enkele keer komt het voor dat een reu na castratie nog zoveel testosteron produceert dat hij nog steeds in staat is een teef te dekken. Nakomelingen zal hij echt niet meer verwekken, maar het effect op zijn gedrag zal waarschijnlijk minder uitgesproken zijn.
Bedenk wel dat een reu na castratie minder voeding moet krijgen omdat de energiebehoefte doorgaans omlaag gaat. Wij adviseren om hem 2/3 van de voeding te geven die hij voor de operatie kreeg.

Op welke leeftijd kan ik mijn teef laten steriliseren?

Teefjes kunnen het beste gesteriliseerd worden na hun eerste loopsheid. Hiervoor is niet echt een leeftijd aan te geven. Sommigen worden al op 5 maanden loops, anderen zijn al anderhalf jaar oud voor de eerste loopsheid zich aandient. We houden aan dat 4 maanden na het begin van de loopsheid de beste periode is voor sterilisatie, omdat dan de hele hormoonhuishouding tot rust is gekomen en ook de doorbloeding van baarmoeder en eierstokken minder is. Bij de sterilisatie verwijderen wij alleen de eierstokken. Als de baarmoeder er goed uitziet, laten wij deze gewoon zitten.

Algemeen

Mijn hond/kat is te dik. Wat kan ik hieraan doen?

Als uw hond/kat te dik is, zijn er een aantal dingen die u kunt doen. Ten eerste zult u uw dier minder eten moeten geven. Om hem af te laten vallen zult u minstens 20% minder voeding moeten geven. 
Bij katten die altijd de beschikking hebben over brokjes adviseren we eerst eens te wegen hoeveel hij/zij eet in 24 uur. Vervolgens verdeelt u dit over twee porties en maakt deze geleidelijk kleiner. U kunt de kat het beste aanleren dat hij twee keer per dag te eten krijgt, zo heeft u beter controle over de hoeveelheid die uw kat eet.

Voor de iets lastigere gevallen hebben wij speciale calorie-arme diëten. Deze voedingen bevatten minder energie, maar meer vezels voor extra maagvulling, zodat uw hond of kat minder snel een hongergevoel heeft en daarom minder zeurt om eten. Ook kunnen we u begeleiden en advies geven bij het afvallen (wegen, de hoeveelheid voeding uitrekenen etc.).
Naast voeding is lichaamsbeweging natuurlijk erg belangrijk. Voor katten kunt u allerlei speeltjes kopen in de dierenwinkel en hem daarmee stimuleren om te jagen en te rennen. Ook het stoppen van brokjes in een speelbal zorgt voor meer beweging. Met honden kunt u uiteraard meer gaan wandelen, fietsen en spelen (minimaal 1 1/2 uur per dag) of kunt u hem regelmatig laten zwemmen.  Dat laatste is vooral goed voor honden met gewrichtsproblemen. Let er wel op dat u hem na een zwembeurt goed afdroogt.

Hoe weet ik of mijn hond/kat te dik is?

Om te meten of een hond te dik is laat je hem staan en voelt over zijn ribben. Deze moeten goed te voelen zijn, zonder speklaagje tussen ribben en huid. Van bovenaf gezien moet zijn taille goed zichtbaar zijn, hoewel dit bij sommige hondenrassen wat meer uitgesproken is dan bij andere. Ook een hangbuik kan wijzen op een te dikke hond, maar als het dier verder vrij mager is, kan er een andere oorzaak voor zijn.

Bij een kat is de buikomvang de belangrijkste maat voor de, al dan niet slanke, lijn. Ook dit kunt u het beste met uw handen voelen, want een lange of dikke vacht kan het beeld natuurlijk vertekenen.  Zijn taille moet, net als bij de hond duidelijk te zien of te voelen zijn en zijn buik minimaal. De meeste katten in Nederland zijn eerder te dik dan te mager, dus ga er bij twijfel maar vanuit dat een beetje op de lijn letten geen kwaad kan. 
Overigens is het juist voor dikke katten heel gevaarlijk om te vasten. Daarom is een kat die langer dan 24 uur stopt met eten een reden om gelijk met ons contact op te nemen.